"Ręce precz od tej drużyny!"

- Jeden rodzaj komentarzy naprawdę mnie złościł - fakt, że ktoś zaczął dyskusję na temat sensu gry w naszych barwach narodowych niektórych chłopaków z "obcymi" nazwiskami. Od razu powiem, co o tym myślę: ręce precz i to natychmiast! - mówi po turnieju finałowym Ligi Światowej 2011 selekcjoner reprezentacji Włoch Mauro Berruto.

Drużyna Berruto nie awansowała do półfinałów LŚ 2011 wskutek porażek z Argentyną (1:3) i Bułgarią (0:3). Italii nie pomogło rozbicie Polaków 3:0. Na fazie grupowej rozgrywanego w trójmiejskiej Ergo Arenie Final Eight Włosi zakończyli udział w turnieju.

- Największy żal mamy z powodu meczu z Argentyną. Podeszliśmy do tego spotkania mając wiele oczekiwań. Uśmiecham się, kiedy słyszę słowa wsparcia od kogoś, kogo nie docenialiśmy, a może zamiast tego, trzeba było go przecenić. Są różne poziomy stresu: niski, który sprawia, że gra się źle, jest też poziom idealny, kiedy gra się swoją najlepszą siatkówkę i jest jeszcze poziom inny niż te dwa, który sprawia, że gra się źle. Nam właśnie przydarzyło się to ostatnie - mówi Berruto w rozmowie z włoskim serwisem volleyball.it.

Zdaniem trenera włoskiej kadry, który po mistrzostwach świata w 2010 roku zastąpił na tym stanowisku Andreę Anastasiego, wzorem do naśladowania dla jego ekipy może być Argentyna.

- Trzeba się uczyć z doświadczeń Argentyny. W zeszłym roku przegrali wszystkie mecze w Lidze Światowej, ale ten wybór, że gra drużyna młoda, został podtrzymany. Drużyna się rozwinęła, później zagrali doskonałe mistrzostwa świata i teraz ci chłopcy mają za sobą grę w dwóch edycjach Ligi Światowej i w jednym mundialu. Każdy turniej znaczy bardzo wiele. Może jeśli byłaby możliwość zacząć jeden jutro... Potrzebujemy innych okazji do grania. Podam tutaj przykład brazylijski. Razem z reprezentacją Finlandii zagrałem w pięciu edycjach Ligi Światowej i cztery razy mieliśmy w grupie Brazylię. W 2005 zobaczyłem, jak wozili ze sobą Lucasa, który zawsze ostatecznie lądował na trybunach. A dziś on jest zawodnikiem szóstkowym - opowiada Berruto.

- W meczach z Finlandią pięć lat temu miałem przeciwko sobie rozgrywającego De Cecco. Grał i przegrywał. Dzisiaj jest szóstkowym zawodnikiem swojej reprezentacji. Jak się zaczyna cykl olimpijski, ma się minimum cztery edycje Ligi Światowej i dwa mistrzostwa Europy, zanim nadejdzie ten właściwy cel, olimpiada. W naszym przypadku mamy mniej czasu ale w porównaniu do tych wspomnianych zawodników, zaczęliśmy lepiej, wygrywając dużo w grupie - dodaje były selekcjoner kadry Finlandii.

Prowadzący w internecie swojego bloga szkoleniowiec jest człowiekiem bardzo spokojnym i wyrozumiałym, ale pewnych rzeczy nie jest w stanie tolerować. - Jeden rodzaj komentarzy naprawdę mnie złościł - fakt, że ktoś zaczął dyskusję na temat sensu gry w naszych barwach narodowych niektórych chłopaków z "obcymi" nazwiskami. Od razu powiem, co o tym myślę: ręce precz i to natychmiast! - oburza się Berruto, w którego zespole są m.in. z pochodzenia Polak Michal Lasko, syn genialnego rosyjskiego siatkarza Wiaczesława Zajcewa - Iwan, oraz syn dobrze znanego w Polsce byłego zawodnika a obecnie trenera Ljubomira Travicy - Dragan.

- Nietolerancja nie stanowi wartości tej drużyny, tak więc z tego powodu ta drużyna nie potrzebuje tych (nielicznych) nietolerancyjnych fanów. Nie zgadzamy się z nimi. Wszyscy chłopacy, których mam przyjemność trenować w tych tygodniach i którzy noszą niebieską koszulkę, naprawdę się poświęcili, to sprawia, że jestem dumny z nich sto razy bardziej niż z kogoś, kto ma włoski paszport ale i poglądy, które były modne w pierwszej połowie ubiegłego wieku - kończy Mauro Berruto.

WP.PL/Strefa Siatkówki (www.siatka.org)