Rafał Jackiewicz: piłkarz, który wybrał boks

Rafał Jackiewicz, który w sobotę będzie walczył o pas czempiona IBF, został bokserem, chociaż świetnie spisywał się jako piłkarz. Strzelał po pięć bramek, mimo że w ogóle nie trenował. Często spóźniał się na mecze, po drodze mylił stadiony, dostawał mandaty...

- Wy szukacie napastnika? Przecież lepszego nie znajdziecie - to słowa Mirosława Skorupskiego, który parę lat temu oglądał w akcji Jackiewicza. Na zaśnieżonym boisku na stołecznych Fortach Bema, w sparingu z CWKS Legia, pięściarz zdobył dwie bramki dla Jutrzenki Cegłów, przyćmiewając testowanych Nigeryjczyków ze "stajni" futbolowego menedżera.

33-letni dziś Jackiewicz był wówczas mało znanym jeszcze bokserem, o dość przeciętnym rekordzie, który ringowe występy, z których się utrzymywał, łączył z piłkarskim hobby. Na wspomniane spotkanie z CWKS przyjechał prosto z... walki na Dolnym Śląsku. - Całą noc podróżowałem, a rano byłem w Warszawie. Trochę się przespałem w samochodzie, odpocząłem i wyszedłem grać. Futbol zawsze sprawiał mi wielką frajdę - powiedział PAP Jackiewicz, który 4 września będzie rywalizował w Lublanie ze Słoweńcem Dejanem Zaveckiem o mistrzostwo świata IBF w wadze półśredniej.

Znajomi Jackiewicza mówią wprost: - Rafał jest piłkarskim fenomenem, a jednocześnie samoukiem". Zresztą, w kickboxingu i boksie, również początkowo trenował samotnie. Postawił na sporty walki, bo zawsze chciał osobiście decydować o wynikach. "Żyję z boksu, dlatego na boisku pojawiałem się tylko wtedy, gdy nie miałem zaplanowanego pojedynku. Nie chciałem narażać się na kontuzje. Ale po ostatnim gongu dzwoniłem do kolegów i pytałem, kiedy kolejny mecz? - stwierdził były mistrz Europy zawodowców.

Jackiewicz nie ukrywa, że w barwach Sokoła Kołbiel, Tęczy Piaseczno i Jutrzenki występował bez treningów, a zdarzało się mu spóźnić na mecz ligowy. - Ale jak już dojechałem, to trenerzy zaraz przeprowadzali zmianę, a ja odpłacałem się strzelonymi bramkami. W A- i B-klasie oraz lidze okręgowej zdarzało się, że trafiałem nawet po pięć razy w ciągu 90 minut - przyznał zawodnik z Mińska Mazowieckiego.

Słynący z niesamowitej szybkości Jackiewicz wielokrotnie znajdował się w sytuacjach sam na sam z bramkarzami. Nigdy nie starał się od razu uderzać, zawsze próbował kiwać go i "wjechać" z piłką do siatki. Do historii futbolu w okręgu siedleckim przeszły mecze juniorów w Kołbieli, podczas których Rafał mijał golkiperów i będąc przed bramką postanawiał... zawracać, aby jeszcze raz ograć rywala.

Tak jak w życiu codziennym kieruje się sprawdzonymi zasadami, m.in. wymaga prawdomówności ("Nawet najgorszej") od siebie i innych, tak również w piłce nożnej miał swoje zwyczaje. "Nigdy nie jeździłem razem z drużyną autokarem na mecz. Zawsze mi się spieszy, zwłaszcza po końcowym gwizdku, dlatego jeździłem samochodami, zresztą coraz szybszymi" - powiedział Jackiewicz, któremu zdarzało się płacić mandat za parkowanie na... trawniku.

- Przyjechałem na ważne spotkanie, decydujące o awansie, w trakcie pierwszej połowy. Nie było gdzie postawić auta, więc nie miałem wyjścia. A później za wycieraczką spostrzegłem wezwanie do zapłaty - opowiadał wyjazd do jednej z podsiedleckich miejscowości.

Innym razem, Jackiewicz pomylił nazwę przeciwnej drużyny i pojechał z Mińska do Parysowa, zamiast Pilawy. - Gdzie jesteście? Czekam na was - usłyszał trener od zniecierpliwionego napastnika. Pomyłka została szybko wyjaśniona i po przejechaniu kilku kilometrów Rafał zjawił się na stadionie Burzy, ale nie obyło się bez mandatu od policjantów z drogówki. Powód? Przekroczenie prędkości. To nie zmartwiło Jackiewicza, ponieważ trzy razy wpisał się na listę strzelców, a Jutrzenka pokonała Burzę 3:2.

Skutecznością imponował nie tylko w spotkaniach niższych lig, ale błyszczał też w sparingach z lepszymi przeciwnikami. Dwa gole wbił Mazurowi Karczew, prowadzonego przez Maciejsa Sasala, obecnie szkoleniowca Korony Kielce. - Wyróżniał się boiskowym sprytem, ale w lepszych ligach miałby problem z obrońcami - mówił Sasal. Jackiewicza chwalił były obrońca Polonii Warszawa Ivan Udarević po meczu rezerw Czarnych Koszul z cegłowianami. - Był piekielnie szybki - dodał Chorwat.

Jackiewicz strzelał mnóstwo goli, bo wielu z defensorów nie potrafiło go dogonić. W przeszłości zdarzało się, że puszczały mu nerwy podczas gry, ciosem bokserskim powalił sędziego i zawodnika przeciwnego zespołu, za co otrzymywał czerwone kartki i był na wiele miesięcy zawieszany przez Okręgowy Związek Piłki Nożnej. - Nigdy nie dostaliby za niewinność. A poza tym, już się zmieniłem, wolę pożartować z boiskowymi rywalami - wyjaśnił.

Dusza dowcipnisia wychodziła z niego niejednokrotnie. Podczas któregoś z A-klasowych meczów Jutrzenka wysoko prowadziła, a Jackiewicz walczył o palmę pierwszeństwa wśród snajperów z kolegą z ekipy Maciejem Mistewiczem. Po jednej z kontr obaj mieli przed sobą tylko bramkarza. - Maciek, podaj do mnie, bo będziesz miał więcej bramek - pół żartem, pół serio komentował pięściarz.

Jeśli w sobotę w słoweńskiej Lublanie sięgnie po pas IBF, prawdopodobnie będzie pierwszym piłkarzem z tytułem bokserskiego mistrza świata jednej z najpotężniejszych organizacji. - Uwielbiam strzelać rzuty karne, chociaż pięć lat temu, w barwach Tęczy, na inaugurację B-klasy przestrzeliłem aż dwa i przegraliśmy 1:2. Zdecydowanie częściej jednak wykorzystywałem jedenastki - dodał Rafał Jackiewicz, który mógł zrobić karierę jako piłkarz, nie tylko na lokalnych stadionach.

Radosław Gielo